Wie zijn wij

 

De White House Watchers vinden hun oorsprong in januari 2004, in Manchester New Hampshire. Willem Post wandelde hier in de aanloop naar de New Hampshire Primary door de straten van de stad. Zijn oog viel op een plakkaat dat een dame aan een lantaarnpaal bevestigde. Het bleek een uitnodiging te zijn voor een bijeenkomst van John Kerry, toen één de Democratische kandidaten. Willem ging erop af, op het aangekondigde tijdstip, in de aangekondigde plaatselijke kroeg. Daar stond hij, bijna oog in oog met een man die elf maanden later de president van de Verenigde Staten zou kunnen zijn. Een traditie was geworden.

Sindsdien reist een gezelschap ‘politieke junkies’ elke vier jaar in het kielzog van Willem af naar New Hampshire. Daar, in de nog prille fase van het verkiezingsjaar, is het nog mogelijk om vrijwel alle kandidaten bijna up close and personal te zien acteren. Dit is ‘democracy in the making’. Al die mannen (en die enkele vrouw) die streven naar het hoogste ambt moeten hier op de zeepkist. De mensen van de Granite State nemen dat zeer serieus. Ze zijn veel kritischer en politiek meer geëngageerd dan wij hier vaak van Amerikanen denken. Dat is tevens de ondertoon die in de naam White House Watchers zit. Er wordt ons veel verteld, er wordt veel geduid, geschreven en beweerd. Het is beter om je eigen ogen te gebruiken. Wij zagen Trump spreken, op een zondagmorgen in januari 2016 in New Hampshire. We zagen geen ‘basket of deplorables’ maar een doorsnede van de Amerikaanse bevolking in die zaal. Op deze site gaan we het allemaal op een niet al te strenge manier volgen. Alleen Willem Post is degene in ons gezelschap die werkelijk van de hoed en de rand weet. Hij zong niet mee met de wolven in het bos die Clinton in de aanloop naar november 2016 op het schild hesen. ‘Je weet het nooit’, zei hij tot in oktober 2016. Nu weten we het dus. Maar we weten ook zo veel nog niet. Daarom gaan we gewoon eens onbevangen kijken. Kijken wat er gebeurt. Gewoon, omdat House of Cards in het echt nog net even spannender is dan op Netflix.

Willem Post is Amerika-deskundige, historicus en publicist. Hij studeerde geschiedenis en internationale betrekkingen aan de Rijksuniversiteit Leiden. Willem is associate fellow bij Instituut Clingendael en publiceerde met Hans Veldman ‘De Spiegel van Amerika. De nieuwe president te midden van boze burgers’. Willem is columnist en zeker in tijden van Amerikaanse verkiezingen een veelgevraagd commentator voor de Nederlandse radio en televisie. De enige in ons gezelschap met een eigen pagina op wikipedia.

Ed van Dijk is vanaf de kandidaatstelling van Barack Obama in 2008 in de ban van de Amerikaanse verkiezingen. Hij was in dat jaar al van ‘de partij’ tijdens de eerste groepsreis naar New Hampshire. Ed volgde Obama de afgelopen acht jaar in de USA, Berlijn en in Nederland tijdens de Nucleair Security Summit. Ed is misschien wel de meest enthousiaste ‘groupie’ binnen de White House Watchers

Hans Levendig is voor de White House Watchers wat Michael Collins was voor de Apollo 11. Hij bemant in Nederland het moederschip terwijl het team landt in Amerika. De man met een lange loopbaan in de grafische wereld en nu fotograaf,  houdt o.a. deze website in de lucht.

Henk de Kleine is tekstschrijver/copywriter. Opereerde eerst onder de naam De Kleine Lettertjes en noemt zich nu TXTschrijver. Henk reisde in 2012 en 2016 mee naar New Hampshire. Henk speurt zo’n beetje alle Amerikaanse online kranten en politieke sites af en hij schrijft voor tal van opdrachtgevers. Zo schrijft hij alle content voor www.initiate.nl (een programma van VNG) en beheert hij die website. Maak nader kennis op www.txtschrijver.nl . Disclaimer: die eigen site moet dringend aangepast worden. Maar ach, de schoenmakers kinderen gaan barrevoets. Geen tijd!

Herman Blokpoel begon zijn carrière als reclamemaker bij het Haagse bureau HVR om vervolgens tot wasdom te komen bij FHV, destijds het Ajax onder de reclamebureaus. Meegewerkt aan grote campagnes voor vooraanstaande adverteerders. Favoriete slogan uit eigen doos ‘Van Boeken Krijg Je Nooit Genoeg’. Hij was ook actief als tekstschrijver/redacteur voor radio- en tv-programma’s. Is van 1941 maar nog steeds alive and kicking (zegt hijzelf).

Leo Schepman verwoordt zijn drive aldus: ‘Wat mij fascineert aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen is de mix van theater, drama, hysterie, verleiding, geld, propaganda en democratische macht en onmacht. Ik was er van nabij getuige van tijdens de Primaries in New Hampshire in 2008 en 2012.’

Onno Maas woonde van 1983 tot 1990 in San Francisco en sindsdien gefascineerd door het Amerikaanse verkiezingsspektakel. Onno is nu directeur van het Haagse Reclamepaleis, na een lange carrière in Amsterdam. Reclameman in hart en nieren, vooral geïnteresseerd in de communicatie van de kandidaten richting hun potentiële kiezers.

Ton Wienbelt is grafisch ontwerper/fotograaf. Na Koninklijke Academie van Beeldende Kunst eerst een paar jaar werkzaam in het bedrijfsleven en vervolgens freelance. Samen met Willem Post maakte hij in 2013 ‘De Magie van New York’ en in 2015 ‘New York Specials’ en eerder een boek over het Hofkwartier in Den Haag. “Amerika en New York in het bijzonder zijn zeer inspirerend voor vormgeving en fotografie”.

Udo Roberti was in 1944 één van de oprichters van het Haags babyverzet en was vooral actief bij de sabotagepogingen van V-2 installaties vanuit gecamoufleerde kinderwagens. Hij had in die periode geregeld overleg met de New Hampshire Toddlerresistancegroup over de inzet van baby’s bij Omaha Beach. Vandaar zijn betrokkenheid bij de oprichting van de ObamaClub in 2008. Udo is daarmee het historisch geweten van de WhiteHouseWatchers.